මම

මන්දාරම් අඳුරට පෙම් බඳිනා පහන් වැටිය විලසේ.... හිරු රැස් දහරට ආල වඩන මං බිනර මලකි පොළවේ....... දිය මත පිහිනා රැලී හැඩ ගන්වන විලත් අහිමි විලසේ........ ‍ කිසිත් නොදැන මට මා අහිමිව ඇත නොලැබ පෙමක පහසේ.........

Nov 7, 2010

අහිමි බව දැන දැනම.............

පහන් දැල්ලක් ලෙසින් විකසිත එකම එක මල් හිනාවක්.....
අරන් ඔබ වෙත පාව එන්නම්.. පවන් රොද සමගින්....
හෙරෙන් ගන්නට පුංචි මල් මල් ආදරේ ඔබගෙන්....
පියාඹා දුර ඈත යන්නට ඒසෙනේ සමගින්...........

හීනයක් වී රු අහසටය පායනා තරු මල්......
නෙලා දොතට මං පුදන්නම් ඔබේ ළග දෙපතුල්....
පාරමී පරනා උතුම් හිත සෙනේදම් රකිමින්......
මිලින වි පෙති හැලී යාවිද ඔබේ රුදුරු බවින්.........

එක් වරක් නොව දස දහස් වර තෙමෙයි නෙතු කදුලින්...
ඔබේ එක් දගකාර කමකට බිදෙයි සිත සිත සැනෙකින්....
සෙනෙහසේ දුක් කන්දරාවන් දවයි කුරිරු ලෙසින්.....
ඔබේ සුවදක රැදී මට සැනසෙන්න දෙන්න වරම්........

පුපුරවා නෙත් ගලා හැලෙනා කදුලු නැත ඉවරක්....
දුකක් ඇත්නම් ඔබම ඇවිදින් නිවයි නෙතු සැනෙකින්....
ලොවක් හදුනන මගේ පෙම් වත නොදන්නා ලෙසකින්...
කිමද ඔබ දුර ඈත යන්නේ මා දමා මෙලෙසින්...........

No comments:

Post a Comment