මම

මන්දාරම් අඳුරට පෙම් බඳිනා පහන් වැටිය විලසේ.... හිරු රැස් දහරට ආල වඩන මං බිනර මලකි පොළවේ....... දිය මත පිහිනා රැලී හැඩ ගන්වන විලත් අහිමි විලසේ........ ‍ කිසිත් නොදැන මට මා අහිමිව ඇත නොලැබ පෙමක පහසේ.........

Oct 15, 2010

කදුලු කැට II


හෙමිහිට ඇදිල යන දුම්රියේ පාපුවරුවේ
ඉදන් ඔයා බලාගෙන හිටපු විදිය......
ඔයාගෙ ලොකු ඇස්වල තිබුණ අසරණ කම..
ඇස් පියාගෙන ආයෙත් මතක් කරන්න පුලුවන් මට....
අවුරුදු හතරක් ගෙවුනටත් පස්සෙ......
මම තවමත් දුම්රිය පොලේ....වේදිකාව උඩ.....
ඇද්ල යන දුම්රිය දිහාට අත දිගු කරන් තවමත් අඩාවැටෙනව....
එදා මට බැරි උන නිසා කියන්න.....
“දාල යන්න එපා මාව.......මට බැ ඉන්න ඔයා නැතිව”

පසුව ලියමි......
හමු උනොත් අහම්බෙන් හරි එකම එක දෙයයි මම අහන්නේ..... “ඇත්තටම ඇයි මාව දාල ගියේ.....? ”

No comments:

Post a Comment